Steungroepen kunnen reumapatiënten helpen

Waarom een groep?

Het bovenstaande tafereel vond plaats in een ondersteunings- en voorlichtingsgroep voor mensen bij wie onlangs RA werd vastgesteld in het Hospital for Special Surgery (HSS) in New York. De groep wordt mede mogelijk gemaakt door een klinisch maatschappelijk werker en een reumatologieverpleegkundige, en vertegenwoordigt een van de vele variaties van een krachtige, zij het onderbenutte, modaliteit. Dynamisch, efficiënt en kosteneffectief, groepen zijn aanpasbaar aan meerdere praktijkomgevingen met een scala aan institutionele ondersteuning, infrastructuur en beschikbaarheid van getrainde groepsleiders.

Evidence-Based Programs

Een multidisciplinaire European League Against Rheumatism (EULAR) taskforce uit 2016 omvatte evidence-based aanbevelingen voor het opnemen van patiënteducatie als een integraal onderdeel van de standaardzorg voor mensen met inflammatoire artritis.1 Een grote hoeveelheid bewijs toont de werkzaamheid aan van specifiek gerichte benaderingen. Voor zelfmanagementprogramma’s met handleiding, met name de programma’s van het Stanford Patient Education Research Center voor mensen met een chronische ziekte, die zowel inhoudelijk als procesmatig zijn gescript, zijn betere resultaten gerapporteerd voor pijnbeheersing en zelfeffectiviteit.2 Cognitieve gedragsgroepen hebben verbeterde resultaten gerapporteerd voor het beheersen van vermoeidheid.3 Interventies van peer counseling/gezondheidseducatie bij lupus en andere reumatologische ziekten hebben verbeterde resultaten gemeld voor de mentale gezondheidsstatus en vermoeidheid.4 Dergelijke groepsinterventies kunnen met vergelijkbare resultaten worden gebruikt in diverse gemeenschappen met weinig dienstverlening.5