Over Kampo

Inleiding tot de Kampo-geneeskunde

Overzicht van de Kampo-geneeskunde

Kampo-geneeskunde is een medisch systeem dat systematisch is georganiseerd op basis van de reacties van het menselijk lichaam op therapeutische interventies. Met haar wortels in de oude Chinese geneeskunde, werd deze antecedent vorm van empirische geneeskunde geïntroduceerd in Japan in ongeveer de 5e tot 6e eeuw. Het ontwikkelde zich vervolgens tot een unieke vorm van geneeskunde door aanpassing aan het klimaat en de cultuur van Japan, en werd verder verfijnd om aan te sluiten bij de constitutie van het Japanse volk alvorens uit te groeien tot een aparte vorm van traditionele geneeskunde. In de 17e eeuw maakte de Kampo-geneeskunde een periode van grote ontwikkeling door die leidde tot de stijl die vandaag de dag wordt beoefend. Het woord “kampo” werd oorspronkelijk in het leven geroepen om het te onderscheiden van “rampo”, een term die werd gebruikt om de westerse geneeskunde aan te duiden die door de Nederlanders in Japan werd geïntroduceerd. Kampo verschilt ook van de traditionele Chinese geneeskunde en de traditionele Koreaanse geneeskunde. In feite is de Kampo-geneeskunde een uniek Japanse vorm van geneeskunde.

Ishinpo bestaat uit medische kennis en theorieën uit enkele honderden Chinese en Koreaanse medische teksten die vanaf de oudheid tot aan de Sui en Tang Dynastieën werden verzameld. De oudste bewaard gebleven medische encyclopedie in Japan, werd geschreven door Yasuyori Tanba in 984 A.D. De originele tekst, genaamd de Nakarai Family’s Denpon, is aangewezen als een nationale schat en wordt bewaard in het Tokyo National Museum.
Ishinpo Vol. 22 bevat illustraties en teksten van het opeenvolgende proces van foetatie en het regime voor de moeder gedurende de maanden van de zwangerschap. De tekst bevat ook illustraties van meridianen en acupunctuurpunten die gecontra-indiceerd zijn voor needling en moxibustie gedurende elke maand van de zwangerschap.
Vele oude teksten zijn verloren gegaan, en daarom is Ishinho van onschatbare waarde voor het begrijpen van de medische praktijken van vóór en tijdens de Tang Dynastie.

In maart 2010 kondigde Nikkei Medical Custom Publishing de laatste resultaten aan van hun online enquête onder artsen over “het gebruik van en de houding ten opzichte van Kampo geneesmiddelen in 2010.”
Volgens de enquête schrijft 86,3% van de artsen momenteel Kampo geneesmiddelen voor, waaruit blijkt dat ze op grote schaal worden gebruikt in de medische praktijk. De belangrijkste redenen die artsen aanhaalden voor het voorschrijven van Kampo geneesmiddelen waren onder meer: “Westerse geneeskunde heeft inherente beperkingen” (51,1%), gevolgd door “overgehaald door een golf van wetenschappelijk bewijs van Kampo geneesmiddelen gepresenteerd op academische verenigingen” (34,6%) en “sterke vraag van patiënten” (24,6%).
Het meest voorgeschreven Kampo geneesmiddel was kakkonto (70,2%), gevolgd door daikenchuto (50,2%) en shakuyakukanzoto (49,2%). In het bijzonder is het gebruik van daikenchuto, rikkunshito, en yokukansan dramatisch toegenomen met de accumulatie van ondersteunend wetenschappelijk bewijs.