1. Native American Society on the Eve of British Colonization


Het Anasazi aardewerk dat hier te zien is, is gedateerd tussen 1000 en 1300 v. Chr.

In de Renaissance waren de Europeanen niet de enigen die grootse dingen tot stand brachten. Niemand kan de schoonheid van Michelangelo’s penseelwerk ontkennen of de briljantie van Shakespeare’s verzen. Maar ook elders bloeiden samenlevingen op. Toen de moderne wereld 1600 werd, leek het wel of elke hoek van de wereld zijn eigen “renaissance” beleefde. De Indiaanse samenlevingen in Noord-Amerika waren niet anders. Zij hadden diverse culturen en talen, net als Europa.

Toen de Britten de oostkust van de moderne Verenigde Staten opeisten, hadden zij niet kunnen dromen van de complexiteit van de volkeren die zij spoedig zouden ontmoeten.

Er zijn tussen de 140 en 160 verschillende Amerikaans Indiaanse stammen. Er is niet één Indiaanse taal. Het zou voor de Mohawk-indianen in het oosten net zo moeilijk zijn om met de Zuni-indianen in het westen te converseren als het voor Duitsers zou zijn om met Turken te converseren.


Voordat de Europeanen in Noord-Amerika arriveerden, bewoonden inheemse volken elke regio. Deze kaart toont indianenstammen, cultuurgebieden en taalstammen.

Zevenentwintig staten ontlenen hun naam aan indianentalen. Indianen maakten van wilde planten zoals maïs, aardappelen, pompoen, yams en limabonen landbouwgewassen voor menselijke consumptie. Meer dan de helft van de moderne Amerikaanse landbouwproducten werd vóór de Britse kolonisatie door de Indianen verbouwd.

Medicijnen waren geen onbekende wetenschap op het Westelijk Halfrond. De meeste natuurlijke kruiden die in de moderne wereld voor medicinale doeleinden worden gebruikt, werden vóór het Europese contact ook al door de inheemse Amerikanen gebruikt. Archeologen hebben geleerd dat Noord-Amerikaanse Indianen zout maakten door verdamping en een groot aantal mineralen ontgonnen, waaronder koper, lood en steenkool.

In weerwil van de mythes die het tegendeel beweren, waren niet alle Indianen vredelievend. Net als Europa had het Amerikaanse continent te maken met stammenoorlogen die soms leidden tot menselijke en culturele vernietiging.


De bizon speelde een belangrijke rol in het overleven van de inheemse Amerikaanse stammen. De buffel leverde niet alleen voedsel, maar ook kleding en meer.

Kortom, er is geen eenvoudige manier om het verhaal te vertellen van een continent dat duizenden jaren lang bevolkt werd door diverse gemeenschappen. Hun verhalen zijn even complex als alle andere, hun culturen even rijk, hun kennis even diep. Het Britse contact markeerde niet de vervanging van gevestigde culturen door een betere manier van leven, maar veeleer het begin van een nieuwe beschaving gebaseerd op een mengeling van diverse volkswijzen.

Een onderzoek van drie groepen – Anasazi, Iroquois, en Algonkian – dient als een begin om meer te leren over de Amerikaanse wereld die eens was.

Houd bij het lezen van dit gedeelte de volgende vragen in gedachten:

  1. Hoe reageerden de Europese ontdekkingsreizigers op de taal, kleding, gewoonten, woningen en voedsel van de inheemse Amerikaanse volkeren?
  2. Hoe reageerden de inheemse Amerikanen op de taal, kleding en gewoonten van de ontdekkingsreizigers?
  3. Wat zijn enkele van de moeilijkheden in een poging om iemand uit een andere cultuur te begrijpen?
  4. Waarom was het voor de Europese ontdekkingsreizigers van de 15e en 16e eeuw moeilijk om de diversiteit van de inheemse volkeren die in de Amerika’s leefden, te begrijpen?
  5. Hoe weten historici en archeologen wat de ontdekkingsreizigers hebben ervaren? Hoe weten zij wat de inheemse Amerikaanse volkeren hebben beleefd?
  6. Wat wil je weten over de Amerika’s van vóór het tijdperk van de Europese ontdekkingsreizen? Hoe kun je daar achter komen?